Research Article
BibTex RIS Cite

Determination of The Performance of Some Sunflower Hybrids in Transitional Regions

Year 2019, Volume: 9 Issue: 1, 288 - 294, 01.03.2019
https://doi.org/10.21597/jist.438776

Abstract

This
research was carried out in the land of Bingöl Province in the eastern
Anatolian crossing region in 2012-2014. The research was conducted with
randomized block design with 3 replications in both years. In trial at 10
sunflower varieties (Confeta, Çiğdem1, Dkf2525, Sirena, Alhaja, Ege2001,
Transol, Vinimik, Sanbro and Tr3080) plant height (cm), number of node
(Ad./Bit.), stem diameter (mm), table diameter (cm), the internal rate of grain
(%), 1000 seed weight (gr) and seed yield (kg da-1) properties were examined.
According to the research results; the highest plant height, number of node and
stem diameter are obtained from Vinimik variety (2012, respectively; 204.76 cm,
29.83 ad., and 23.41 mm) (2014, respectively; 159.93 cm, 28.40 ad., and 22.33
mm). The lowest plant height was obtained from Confeta (161.96 cm) in 2012 and
Ege 2001 (122.86 cm) in 2014. The highest 1000 seed weight was obtained from
Confeta variety (85.26 g and 96.86 g) in both years, while the lowest 1000 seed
weight was obtained from Sirena variety (41.63 g) in 2012 and DKF2525 in 2014.
The highest yield was obtained from Çiğdem1 variety (300.91 kg da-1) in 2012,
while it was obtained from Confeta variety (297.64 kg da-1) in 2014. As a
result, in the conditions of the region sirena, alhaja and transol oil
varieties and as a cookie confeta variety was better adapted.

References

  • Arıoğlu H Kolsarici Ö, Göksu A, Güllüoğlu L, Arslan M, Çalişkan M. E, 2010. Yağ Bitkileri Üretiminin Artırılması Olanakları. Ziraat Mühendisliği VII. Teknik Kongresi, cilt.1, ss.361-376, 11-15 Ocak 2010, ANKARA.
  • Başalma D, 2009. Ayçiçeği Çeşitlerinin Verim Unsurları Yağ Oranları ve Yağ Verimleri Bakımından Karşılaştırılması. 8. Tarla Bitkileri Kongresi, s. 148-152, 2009, Hatay.
  • Carter FC, 1978. Sunflower Science and Technology. American Society of Agronomy, s. 505, Madison, Wisconsin, USA.
  • Çil A, Çil AN, Evci G., Kıllı F, 2011. Bazı Yağlık Ayçiçeği (Helianthus annuus L.) Hibridlerinin Çukurova Koşullarında Bitkisel ve Tarımsal Özelliklerinin Belirlenmesi. Türkiye 9. Tarla Bitkileri Kongresi, Cilt 2, s. 996-999, 2011, Bursa.
  • Çil A, Çil AN, Yıldırım H, Topu M, 2013. Bazı Çerezlik Ayçiçeği (Helianthus annuus L.) Genotiplerinin Afşin-Elbistan Ovası Koşullarında Verim ve Verim Unsurlarının Belirlenmesi. 10. Tarla Bitkileri Kongresi s. 30-35, 2013, Konya.
  • Demirel A, 2014. Kırşehir ekolojik koşullarında bazı yağlık ayçiçeği çeşitlerinin verim ve verim öğelerinin belirlenmesi, Ahi Evran Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi (Basılmış).
  • Ergen Y, Sağlam C, 2005. Bazı Çerezlik Ayçiçeği (Helianthus L.) Çeşitlerinin Tekirdağ Koşullarında Verim ve Verim Unsurları, Tekirdağ Ziraat Fakültesi Dergisi, 2(3): 221-227.
  • Gül V, ve Kara K, 2015. Farklı Azot Dozlarının Bazı Yağlık Ayçiçeği (Helianthus annus L.) Çeşitlerinin Fenolojik ve Morfolojik Özelliklerine Etkisi. Iğdır Üniv. Fen Bilimleri Enst. Dergisi, 5(4): 65-76, 2015.
  • İlisulu K, ve Arslan O, 1973. Bazı yabancı ve yerli ayçiçeği çeşitleri üzerinde adaptasyon ve melezleme araştırmaları. Türkiye Bilimsel Araştırma Kurumu, IV. Bilim Kongresi Tebliğleri, s. 1-5, 1973, Ankara.
  • Kara K, 1991. Bazı yerli ve yabancı yağlık ayçiçeği (Helianthus annuus L.) çeşitlerini zirai karakterleri üzerine bir araştırma, Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 22(2): 62-77.
  • Kara K, Özer H, Öztürk E, Polat T, Yıldız G, Kavurmacı Z, 2013. Değişik Lokasyonlardan (Erzurum - Pasinler ve İran) Temin Edilen Çerezlik Ayçiçeklerinin Bazı Tarımsal Özelliklerinin İncelenmesi. 10. Tarla Bitkileri Kongresi, s. 70-77, 2013, Konya.
  • Katar D, Bayramin S, Kayaçetin F, Arslan Y, 2012. Ankara ekolojik koşullarında farklı ayçiçeği (Helianthus annuus L.) çeşitlerinin verim performanslarının belirlenmesi, Anadolu Tarım Bilimleri Dergisi, 27(3): 140-143.
  • Öz M, Karasu A, Kuşçu H, Sincik M, Turan ZM, Göksoy AT, 2011. Sulu ve Susuz Koşullarda Yetiştirilen Yeni Geliştirilmiş Ayçiçeği Hibridlerinin Verim ve Kalite Kriterlerinin İncelenmesi. Türkiye 9. Tarla Bitkileri Kongresi, Cilt 2, s. 933-938, 2011, Bursa.
  • Özer H, 1999. Bazı Yağlık Ayçiçeği (Helianthus annus L.) Çeşitlerinin Erzurum Ekolojik Koşullarında Adaptasyonu ve Önemli Tarımsal Özelliklerinin İncelenmesi, Atatürk Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Yüksek lisans tezi, (Basılmış).
  • Yurtsever N., 1984. Deneysel İstatistik Metotları. Yayın No:121/56, Tarım Orman ve Köy işleri Bakanlığı Köy Hizmetleri Genel Müdürlüğü, Ankara.

Bazı Farklı Ayçiçeği (Helianthus annuus) Genotiplerinin Geçit Bölgelerindeki Performanslarının Belirlenmesi

Year 2019, Volume: 9 Issue: 1, 288 - 294, 01.03.2019
https://doi.org/10.21597/jist.438776

Abstract

Bu
araştırma 2012-2014 yıllarında Doğu Anadolu geçit bölgesinde yer alan Bingöl
İli ovasındaki arazilerinde yapılmıştır. Araştırma her iki yılda da tesadüf
blokları deneme desenine göre 3 tekerrürlü olarak yürütülmüştür. Denemede 10
adet Ayçiçeği çeşidinde (Confeta, Çiğdem1, Dkf2525, Sirena, Alhaja, Ege2001,
Transol, Vinimik, Sanbro ve Tr3080) bitki boyu (cm), boğum sayısı (Ad./Bit.),
sap çapı (mm), tabla çapı (cm), tanede iç oranı (%), 1000 dane ağırlığı (gr) ve
tane verimi (kg da-1) gibi özellikler incelenmiştir. Araştırma sonuçlarına
göre; en yüksek bitki boyu, boğum sayısı ve sap çapı her iki yılda da Vinimik
çeşidinden (2012 sırasıyla; 204.76 cm, 29.83 ad., ve 23.41 mm) (2014 sırasıyla;
159.93 cm, 28.40 ad., ve 22,33 mm) elde edilirken, en düşük bitki boyu 2012
yılında Confeta (161.96 cm), 2014 yılında ise Ege 2001 (122.86 cm) çeşidinden
elde edilmiştir. En yüksek 1000 dane ağırlığı her iki yılda da Confeta
çeşidinden (85.26 gr ve 96.86 gr) elde edilirken, en düşük 1000 dane ağırlığı
2012 yılında Sirena çeşidinden (41.63 gr) 2014 yılında ise Dkf2525 çeşidinden
elde edilmiştir. En yüksek verim 2012 yılında Çiğdem1 çeşidinden (300.91 kg
da-1) elde edilirken, 2014 yılında Confeta çeşidinden (297.64 kg da-1) elde
edilmiştir. Sonuç olarak, bölge koşullarına yağlık olarak Sirena, Alhaja ve
Transol çeşitlerinin, çerezlik olarak ise Confeta çeşidinin daha iyi adapte
olduğu belirlenmiştir.

References

  • Arıoğlu H Kolsarici Ö, Göksu A, Güllüoğlu L, Arslan M, Çalişkan M. E, 2010. Yağ Bitkileri Üretiminin Artırılması Olanakları. Ziraat Mühendisliği VII. Teknik Kongresi, cilt.1, ss.361-376, 11-15 Ocak 2010, ANKARA.
  • Başalma D, 2009. Ayçiçeği Çeşitlerinin Verim Unsurları Yağ Oranları ve Yağ Verimleri Bakımından Karşılaştırılması. 8. Tarla Bitkileri Kongresi, s. 148-152, 2009, Hatay.
  • Carter FC, 1978. Sunflower Science and Technology. American Society of Agronomy, s. 505, Madison, Wisconsin, USA.
  • Çil A, Çil AN, Evci G., Kıllı F, 2011. Bazı Yağlık Ayçiçeği (Helianthus annuus L.) Hibridlerinin Çukurova Koşullarında Bitkisel ve Tarımsal Özelliklerinin Belirlenmesi. Türkiye 9. Tarla Bitkileri Kongresi, Cilt 2, s. 996-999, 2011, Bursa.
  • Çil A, Çil AN, Yıldırım H, Topu M, 2013. Bazı Çerezlik Ayçiçeği (Helianthus annuus L.) Genotiplerinin Afşin-Elbistan Ovası Koşullarında Verim ve Verim Unsurlarının Belirlenmesi. 10. Tarla Bitkileri Kongresi s. 30-35, 2013, Konya.
  • Demirel A, 2014. Kırşehir ekolojik koşullarında bazı yağlık ayçiçeği çeşitlerinin verim ve verim öğelerinin belirlenmesi, Ahi Evran Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi (Basılmış).
  • Ergen Y, Sağlam C, 2005. Bazı Çerezlik Ayçiçeği (Helianthus L.) Çeşitlerinin Tekirdağ Koşullarında Verim ve Verim Unsurları, Tekirdağ Ziraat Fakültesi Dergisi, 2(3): 221-227.
  • Gül V, ve Kara K, 2015. Farklı Azot Dozlarının Bazı Yağlık Ayçiçeği (Helianthus annus L.) Çeşitlerinin Fenolojik ve Morfolojik Özelliklerine Etkisi. Iğdır Üniv. Fen Bilimleri Enst. Dergisi, 5(4): 65-76, 2015.
  • İlisulu K, ve Arslan O, 1973. Bazı yabancı ve yerli ayçiçeği çeşitleri üzerinde adaptasyon ve melezleme araştırmaları. Türkiye Bilimsel Araştırma Kurumu, IV. Bilim Kongresi Tebliğleri, s. 1-5, 1973, Ankara.
  • Kara K, 1991. Bazı yerli ve yabancı yağlık ayçiçeği (Helianthus annuus L.) çeşitlerini zirai karakterleri üzerine bir araştırma, Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 22(2): 62-77.
  • Kara K, Özer H, Öztürk E, Polat T, Yıldız G, Kavurmacı Z, 2013. Değişik Lokasyonlardan (Erzurum - Pasinler ve İran) Temin Edilen Çerezlik Ayçiçeklerinin Bazı Tarımsal Özelliklerinin İncelenmesi. 10. Tarla Bitkileri Kongresi, s. 70-77, 2013, Konya.
  • Katar D, Bayramin S, Kayaçetin F, Arslan Y, 2012. Ankara ekolojik koşullarında farklı ayçiçeği (Helianthus annuus L.) çeşitlerinin verim performanslarının belirlenmesi, Anadolu Tarım Bilimleri Dergisi, 27(3): 140-143.
  • Öz M, Karasu A, Kuşçu H, Sincik M, Turan ZM, Göksoy AT, 2011. Sulu ve Susuz Koşullarda Yetiştirilen Yeni Geliştirilmiş Ayçiçeği Hibridlerinin Verim ve Kalite Kriterlerinin İncelenmesi. Türkiye 9. Tarla Bitkileri Kongresi, Cilt 2, s. 933-938, 2011, Bursa.
  • Özer H, 1999. Bazı Yağlık Ayçiçeği (Helianthus annus L.) Çeşitlerinin Erzurum Ekolojik Koşullarında Adaptasyonu ve Önemli Tarımsal Özelliklerinin İncelenmesi, Atatürk Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Yüksek lisans tezi, (Basılmış).
  • Yurtsever N., 1984. Deneysel İstatistik Metotları. Yayın No:121/56, Tarım Orman ve Köy işleri Bakanlığı Köy Hizmetleri Genel Müdürlüğü, Ankara.
There are 15 citations in total.

Details

Primary Language Turkish
Subjects Agricultural Engineering
Journal Section Tarla Bitkileri / Field Crops
Authors

Erkan Boydak 0000-0002-3466-5356

Rıdvan Fırat This is me 0000-0003-2571-6139

Publication Date March 1, 2019
Submission Date June 29, 2018
Acceptance Date October 9, 2018
Published in Issue Year 2019 Volume: 9 Issue: 1

Cite

APA Boydak, E., & Fırat, R. (2019). Bazı Farklı Ayçiçeği (Helianthus annuus) Genotiplerinin Geçit Bölgelerindeki Performanslarının Belirlenmesi. Journal of the Institute of Science and Technology, 9(1), 288-294. https://doi.org/10.21597/jist.438776
AMA Boydak E, Fırat R. Bazı Farklı Ayçiçeği (Helianthus annuus) Genotiplerinin Geçit Bölgelerindeki Performanslarının Belirlenmesi. J. Inst. Sci. and Tech. March 2019;9(1):288-294. doi:10.21597/jist.438776
Chicago Boydak, Erkan, and Rıdvan Fırat. “Bazı Farklı Ayçiçeği (Helianthus Annuus) Genotiplerinin Geçit Bölgelerindeki Performanslarının Belirlenmesi”. Journal of the Institute of Science and Technology 9, no. 1 (March 2019): 288-94. https://doi.org/10.21597/jist.438776.
EndNote Boydak E, Fırat R (March 1, 2019) Bazı Farklı Ayçiçeği (Helianthus annuus) Genotiplerinin Geçit Bölgelerindeki Performanslarının Belirlenmesi. Journal of the Institute of Science and Technology 9 1 288–294.
IEEE E. Boydak and R. Fırat, “Bazı Farklı Ayçiçeği (Helianthus annuus) Genotiplerinin Geçit Bölgelerindeki Performanslarının Belirlenmesi”, J. Inst. Sci. and Tech., vol. 9, no. 1, pp. 288–294, 2019, doi: 10.21597/jist.438776.
ISNAD Boydak, Erkan - Fırat, Rıdvan. “Bazı Farklı Ayçiçeği (Helianthus Annuus) Genotiplerinin Geçit Bölgelerindeki Performanslarının Belirlenmesi”. Journal of the Institute of Science and Technology 9/1 (March 2019), 288-294. https://doi.org/10.21597/jist.438776.
JAMA Boydak E, Fırat R. Bazı Farklı Ayçiçeği (Helianthus annuus) Genotiplerinin Geçit Bölgelerindeki Performanslarının Belirlenmesi. J. Inst. Sci. and Tech. 2019;9:288–294.
MLA Boydak, Erkan and Rıdvan Fırat. “Bazı Farklı Ayçiçeği (Helianthus Annuus) Genotiplerinin Geçit Bölgelerindeki Performanslarının Belirlenmesi”. Journal of the Institute of Science and Technology, vol. 9, no. 1, 2019, pp. 288-94, doi:10.21597/jist.438776.
Vancouver Boydak E, Fırat R. Bazı Farklı Ayçiçeği (Helianthus annuus) Genotiplerinin Geçit Bölgelerindeki Performanslarının Belirlenmesi. J. Inst. Sci. and Tech. 2019;9(1):288-94.